Kategori: Köşe Yazısı

Perry Anderson’un, Franco Moretti’ye “bir ithaf, bir yanıt” diyerek yayına hazırladığı dosyayı “Tarihten Siyasete Eleştiri Yazıları” başlığı altında toparlamıştı. İletişim Yayınları tarafından 2003 yılında yayımlanmış bu yapıtta 1982 ile 1992 yılları arasında, on yıllık bir…

Tıp öğrenciliğimle birlikte sosyal ve siyasal yaşamın da içine boylu boyunca girmiş oldum. Benim tıbbiye yıllarımda en çok saygı duyduğum insanlar “Askeri Tıbbiyeli” abilerim idi. Onlar sözün tüm anlamlarıyla bize abilik yaptılar… Koruyucumuz, yol göstericimiz…

Camilerde “Din elden gidiyor” haykırmasıyla toplanıp 6. Filo’ya karşı gösteri yapan devrimci gençlerin ve işçilerin üstüne saldırılan16 Şubat 1969’un Kanlı Pazarı’ndan, yine benzer bir çağrıyla 1978 yılında ana karnında bebeklerin baltayla parçalandığı, kınalı saçları örüklü…

Uzun bir aradan sonra, sürekli gidip-geldiğim Paris’e yeniden gittim… Dört günlük kısa ziyaret, doğal olarak güzel Paris’i tam yaşayamadan çabucak geçip gitti.. Bu kez ziyaretimizin temel nedeni yeğenim Kenan Can Akdemir’in mutluluk seremonisine-ritüeline katılmaktı. Kenan…

Asıl gidiş amacım, Sarıkamış’taki yaşlı ve hasta annemi ziyarete edip moral vermek, elini öpmekti. Hazırlığım buna idi ama gidiş için otobüs bileti almıştım. Çocuklarım sorup duruyorlardı: “Baba neden giderken de uçakla gitmiyorsun, çekilir mi 18…

O fakir çocukların, o kavruk Anadolu yiğitlerinin ateşiyle aydınlandı bu bahtsız topraklar. Onların yaşamımıza kattıklarıyla söyleyen dilimiz dinlenen dilimiz oldu; üreten elimiz saygı duyulan ele dönüştü… Türkülerimiz kanatlandı; harmanlarımız bereketlendi… Fotoğrafta tertemiz bir insanlık; dupduru…

En olmadık yerde çalar telefonunuz… Banyoda, tuvalette, sıkışık bir trafikten kurtulmaya çalışırken, tam da bütün varlığınızla bir konuya yoğunlaşmış, bir problemi çözmeye uğraşırken… “(………) adına ulaşım sağlıyorum!” Yılışık, her tarafından su sızan bir ses… “Hay…

Kırıkkale’de mahalle arkadaşımdı. Kırıkkale Lisesi orta kısımda sıra arkadaşım oldu. Delidoluydu, hakyemezdi, isyankârdı… Kafasına koyduğunu yapardı. Adını “Coni” diye anımsadığım ABD’li bir “barış gönüllüsü”nün (başka şeylerin gönüllüleri olduğu çok geçmeden çıkacaktır ortaya) öğretmeni olduğu İngilizce…

ARDAHAN’DA STADYUMUN KİRİ… Geçtiğimiz hafta memleketim Ardahan’daydım… Orada beş gece kaldım… Dün sabah Ankara’da kahvaltı yaparken Ardahan’ı düşündüm… Masamda Ölçek Köyü’nden komşumuz Tütiye’nin yaptığı, dünya sıralamasında en başta gelmesi gereken çeçil peyniri, yine memleketimden gelmiş…

“On altı yıl askerlik yapan, Birinci Dünya Savaşı’nın, Kurtuluş Savaşı’nın tüm cephelerinde tetik çeken ve yaralı olarak köye dönünce topraksız, işsiz, ekmeksiz kalan bir köylünün oğluyum. Çocukluğum onu dinleyerek geçti. 1938’de Köy Öğretmen Okulu (sonradan…