Yazar: Dr. Alper Akçam

Yenemediniz Halkının gönlünden onun adını silemediniz Yaktığı özgürlük ateşini söndüremediniz Ne rütbesi / ne malı mülkü / ne saltanatı Şirketleriniz / çek defterleriniz / servetleriniz / uğruna tirim tirim titredikleriniz Gemicikleriniz / ayakkabı kutularında pay…

Dünyanın en büyük orkestralarından olan Londra Flarmoni Orkestrası İstanbul’da, Atatürk Merkezi’nde bir konser verdi. Konserin ilk yapıtı insanın dinlerken tüylerini ürperten “Haydar Haydar” idi. Benim karagözlerini büyük bir yürek burukluğu ve özlemle andığım dostum Ali…

Cumhuriyet zeybek oynayan kadındır; yurdu işgal edilirken saltanatı ve sarayı için düşmana boyun eğmiş Osmanlı sarayı devşirmeciliğini çağrıştıran Mehter takımı değil… Cumhuriyet meşaledir; elden ele dolaşacak hâkimiyeti milliyedir… Cumhuriyet sırça saraylarda şatafat rejimi değildir; Ertuğrul…

Hiç öyle yalancı pehlivanlar gibi efelenmeyin, hökülenmeyin, kuru gürültüler çıkarıp peşrev çekmeyin… Büyükelçileriniz de, siz de… Eliniz mahkûm bir yerlere, o kirli elleriniz… Bizim bu garip, bu kadersiz ve güzel ülkemiz olmasa, kimyasalından nükleerine, en…

Perry Anderson’un, Franco Moretti’ye “bir ithaf, bir yanıt” diyerek yayına hazırladığı dosyayı “Tarihten Siyasete Eleştiri Yazıları” başlığı altında toparlamıştı. İletişim Yayınları tarafından 2003 yılında yayımlanmış bu yapıtta 1982 ile 1992 yılları arasında, on yıllık bir…

Tıp öğrenciliğimle birlikte sosyal ve siyasal yaşamın da içine boylu boyunca girmiş oldum. Benim tıbbiye yıllarımda en çok saygı duyduğum insanlar “Askeri Tıbbiyeli” abilerim idi. Onlar sözün tüm anlamlarıyla bize abilik yaptılar… Koruyucumuz, yol göstericimiz…

Camilerde “Din elden gidiyor” haykırmasıyla toplanıp 6. Filo’ya karşı gösteri yapan devrimci gençlerin ve işçilerin üstüne saldırılan16 Şubat 1969’un Kanlı Pazarı’ndan, yine benzer bir çağrıyla 1978 yılında ana karnında bebeklerin baltayla parçalandığı, kınalı saçları örüklü…

O fakir çocukların, o kavruk Anadolu yiğitlerinin ateşiyle aydınlandı bu bahtsız topraklar. Onların yaşamımıza kattıklarıyla söyleyen dilimiz dinlenen dilimiz oldu; üreten elimiz saygı duyulan ele dönüştü… Türkülerimiz kanatlandı; harmanlarımız bereketlendi… Fotoğrafta tertemiz bir insanlık; dupduru…

En olmadık yerde çalar telefonunuz… Banyoda, tuvalette, sıkışık bir trafikten kurtulmaya çalışırken, tam da bütün varlığınızla bir konuya yoğunlaşmış, bir problemi çözmeye uğraşırken… “(………) adına ulaşım sağlıyorum!” Yılışık, her tarafından su sızan bir ses… “Hay…

Kırıkkale’de mahalle arkadaşımdı. Kırıkkale Lisesi orta kısımda sıra arkadaşım oldu. Delidoluydu, hakyemezdi, isyankârdı… Kafasına koyduğunu yapardı. Adını “Coni” diye anımsadığım ABD’li bir “barış gönüllüsü”nün (başka şeylerin gönüllüleri olduğu çok geçmeden çıkacaktır ortaya) öğretmeni olduğu İngilizce…