EMİNE ATAK: KERİM – ŞİİR

EMİNE ATAK: KERİM – ŞİİR

Çekip çıkıp gitmiş

Yine kaybolmuştum.

Damla damla çiseliyordu

Yapraklardan

Sonbaharın hazin yağmuru.

 

Karanlıktı.

 

Köşe başında yabancı bir gölge

Sanki beni bekliyordu.

Kerim’di adı belki

Belki ben öyle olmasını

Diliyordum.

Yağmur şiddetini arttırıyor,

 

Çılgın aşıklar

Ateş çiçeği parkında

Kafaları çekip

Umarsızca gülüşüyor

Ve

Kerim sabırla hala beni

Bekliyordu.

 

/ EA

 

ÖLGÜN GÜN

 

Perde perde indi ufuğa ölgün gün.

Ve sükuna erdi nihayet

Acı, ince bir keder.

 

Değil miydi ki zaten yaşam dedikleri

Göz açıp kapayıncaya dek geçen

Rengarenk tatlı bir rüya.

 

Göz kırptı güneş anne son kez,

Bir deniz, koca bir deniz çırpındı

Sonra ansızın, yaralı yüreklerde.

 

Gizlice dalgalarını vurdu cok sonra

Lacivert mavisi gözlerinden, aşık.

 

Yüzü koyun kapaklanmış kolları

Başının altında ve oynanıyordu

Aptal bir oyun grinin tonları üzerinde.

 

O ki; masum bir günahsız! Ve

Yıkılmalıydı duvarlar zamansız…

 

/ EA

 

Emine Atak

Ressam / Şair

0 553 0959893

carmenkirmizi@gmail.com

 

About Post Author

About Post Author