Görüşmeyeli;
Çok uzun zaman olmuştu…
Unutmuş olabilir miydi?
Yönü belirsiz, karmaşık ve çapraşık
Çok şiddetli bir fırtına ve
Müthiş deli bir sağanak
Karanlık sokağın ışıklı caddesinde
Tıpkı bir havai fişek gibi patlıyordu…
Kent; adım adım, gitgide
Doğanın;
Soluk, donuk, korkunç ve
Tehlikeli durağanlığına teslim oluyordu…
Oysa o,
Dalgın, umursamaz, oldukça sakin ve
Huzurlu görünüyordu…
Sırılsıklam ıslanıyor olmak
O’nu hiç mi hiç ilgilendirmiyordu…
Yürüyordu…
Nereye gittiğini bilmiyordu…
Kentin kalbine doğru çarpan
Işıklı bir su gibiydi…
Ve
Ve
Omzuna dokunan o’ydu!
Sanki henüz yeni ayrılmışlar gibi
Zaman anlamsızdı…
“Seninle konuşmak istemiyorum.”
Dedi kız!
“Lütfen dinle beni” dedi çocuk!
“Hayır seninle konuşmak istemiyorum,
Diyorum sana” …
“Evet konuşmak istiyorsun biliyorum,
Dur biraz dinle beni” …
Kız ardına bakmadan hızını arttırdı…
“Gülümsüyorsun “” dedi çocuk!
“Gülümsemiyorum “” dedi kız!
“Gördüm, minik bir tebessüm gördüm”
“Hayır, gülümsemedim diyorum sana,
Tamam, evet gülümsedim ama
Sana gülümsediğimi de nereden çıkardın? ”
“Şu an benimle konuşuyorsun” dedi çocuk!
“ Konuşmuyorum ” dedi kız!
“Konuşuyorsun”
“Hayır gülümsemedim,
Gülümsediğim tek şey senin burada olman! ”
“Konuşmuyorsun öylemi? ”
“İyi, peki,
Hoşçakal ” dedi çocuk!
Hiç yanıt vermedi kız!
Yine hiç bilinmez bir yere
Savruldular!
Yine sırılsıklam,
Sırılsıklam,
Ayrıldılar!
/ EA
Emine Atak
Ressam / Şair
0 553 0959893
About Post Author
