Toz, duman…
Ürke ürke,
İçerisinde sanki yıldız patlayan
Kasabanın
Pek bilinmeyen bir patikasından
Geçiyordum.
Fısıldadı kızıl toprak,
Bekle dedi.
Kavrulmuştu, yanmıştı tabaka tabaka
O delirtici, kavurucu sıcakta…
Oysa kafa tutuyordu yaşama hala
Minik bir karahindiba filizi.
Durdum, dinlendim, sakinleştim.
İsyanın tüm çılgın sahnelerini izledim Sessizce…
Ve sonra aniden sert bir rüzgârın
Soluğunu
Hissettim ensemde,
Soğuk soğuk nüfus ediyordu an be an
Tüm hücrelerime.
Göz kırptım güneşe ve ıslandı
Kirpiklerim,
Yüreğimi avucuma aldım ve onu
Tanrıya sundum.
/ EA
NAFİLE
Dinliyorum…
Nafile!
Geceye sakladım o davudi sesini.
Karanlığa gömdüm sevda çiçeklerini.
Işık,
Ufacık kıpkırmızı bir ışık sızdı şimdi Gözbebeklerime…
Hayal, hayal, hayal olmalı bu…
Hayal lütfen ağlama!
Kalbim kanıyor.
Ve şimdi sabahın ilk şarkısını fısıldadı
Tatlı bir serçe
Ve filizlendi, boy verdi, minicik bir
Sonsuzluk yıldızı.
/ EA
–
Emine Atak
Ressam / Şair
0 553 0959893
About Post Author
