EMİNE ATAK, TAŞ TOPRAK – ŞİİR

EMİNE ATAK, TAŞ TOPRAK – ŞİİR

Yokluğunda duyduğum bulantı,

Sancıya dönüşüyor gitgide.

Hani memleket kokusu

Arar ya insan bir mendilde,

Vedası edilmemiştir oysa

Aşkın. Sen yine de türkü

Söyle bana ey güzel peri.

Ben silerim gözyaşlarını.

Bu, ağır bir taşın destansı

Öyküsü. Ne de olsa çağlar

Boyu ufalanmış bir toprak gibi

Yağmurları bekledim sessiz.

Ve

Ben yine açarım yapayalnız

Bir papatya gibi dağlarda.

Sen hiç su vermesen de olur,

Tanrı korusun, bak yaşıyorum

/ EA

 

 

MEYHANE

 

Ne izbe bir meyhane ne bir tavernada,

Yıkılmış, viran olmuş bir divaneydim.

 

Sadece gözlerim kapalı seni dinliyordum.

 

Ve bu sensizliğin kaçıncı kahır gecesiydi

Hiç bilmiyordum.

 

Arabeskti bu akşam, mehtap ağlıyordu.

 

Sahnede acıların yankısını hoyratça

Seslenen bir kaldırım serçesi,

 

Gerçekte vuslata ermenin imkânsız oluşu,

Ve bunun sonsuz sarhoşluğu,

 

Sigaramın dumanında gözlerinin buğulu

Hayali,

İçimde onulmaz hasretinin tatlı sancısı,

 

Tanrım bu ne garip bir an yine,

Anladım yine beni düşünüyor,

Ve çökmüş bir tahta masaya yine

Yine için için demleniyordu.

 

/ EA

 

İyi günler efendim, mutlu pazarlar. 

 

Emine Atak

Ressam / Şair

0 553 0959893

carmenkirmizi@gmail.com

 

About Post Author

About Post Author